Tobermory – alfabet whisky

whisky_tobermory_szkockakrata

Tobermory źródło Wikimedia Commons

Tobermory – samotna whisky z Mull

Czy w niewielkiej miejscowości liczącej ok. 1000 mieszkańców, położnej samotnie na wyspie, może istnieć destylarnia, która produkuje wyjątkową whisky? Destylarnia Tobermory pokazuje, że zdecydowanie tak. Wyspa Mull leży u zachodnich wybrzeży Szkocji, w archipelagu Hebrydów Wewnętrznych. Miasteczko Tobermory leży na północy wyspy i jak już wspomniano jest jedyną osadą na Mull. Whisky z tej destylarni zaliczana jest do regionu z wysp Szkocji.

Tobermory tzn. Ledaig

Destylarnia whisky istniała na Mull juz w XVIII wieku. Oczywiście, gorzelnia w swej historii przechodziła przeróżne zawirowania. Wielokrotnie zmieniała właścicieli, była okresowo zamykana. W 1971 roku, po 41 latach zamknięcia, destylarnia wznowiła działalność pod nazwą Ledaig Distillery (Tobermory Ltd.), która odnosiła się bezpośrednio do pierwotnej nazwy z osiemnastego wieku. Obecnie właścicielem destylarni jest firma Burn Stewart Distillers, która posiada w swoim portfolio również gorzelnie Deanston i Bunnahabhain. Od 2013 roku Burn Stewart Distillery należy do alkoholowego konsorcjum-giganta South African Distell Group Ltd.

tobermory_ledaig_szkockakrata

W destylarni działają 2 pary alembików, które rocznie są w stanie wyprodukować ok. 1 000 000 litrów destylatu. Ciekawostką jest, że alembiki te zakończone w nietypowy sposób, w zawijas na kształt litery “S”. Powoduje to powstawanie refluksu w trakcie destylacji, co z kolei wpływa na lekkość destylatu. W gorzelni stosuje się zarówno beczki ex-burbon, jak i ex-sherry. Co do stosowaniu torfu, w destylarni używany jest on w zależności od tego, co jest produkowane.

whisky_tobermory_szkockakrata

alembiki Tobermory źródło Wikimedia Commons

I lekko i torfowo

Destylarnia produkuje bowiem 2 rodzaje whisky single malt: pierwsza z nich to Tobermory, druga to Ledaig. Różnią się one właśnie stosowaniem torfu. W Tobermory do suszenia jęczmienia torf nie jest wykorzystywany, a torfowe akcenty pochodzą wyłącznie z wody z pobliskich jezior, z których czerpie destylarnia. Inaczej jest przy produkcji Ledaig, który jest whisky mocno torfową.

Whisky z tej destylarni charakteryzują się pewną lekkością, zapachem wysuszonych traw, ziół, ale także gotowanych warzyw (szczególnie Ledaig). Tobermory/Ledaig to whisky, które lubię i które poważam. Nie są to najłatwiejsze whisky. Są złożone, wielowymiarowe i dość nietypowe, przez co są wymagające. Jednak warto poświęcić im dłuższą chwilę i w spokoju podegustować – wówczas single malty pięknie się otworzą i oddadzą cały urok pochodzący z Mull.

Na koniec ciekawostka/uwaga – wymowa nazwy Ledaig. Spotkałem się z dwoma wersjami – pierwsza to po prostu Ledajg, a druga wersja to Lajczik/Ledżik. Przyznam szczerze, że długo szukałem jaka wersja jest prawidłowa – niestety, ostatecznego rozwiązania nie znalazłem, choć większość głosów skłania się ku wersji drugiej. Warto jednak wiedzieć, że można spotkać się z obydwoma wymowami.

Może Ci się również spodoba